SEKSUOLOG RADZI

Partnerzy

” Seksualność ( zdrowa lub dysfunkcjonalna) jest zbyt istotnym zagadnieniem,

aby pozostawić ją w rękach amatorów lub dyletantów ”.

Andrzej Depko  

2016 - 2017

COPYRIGHT

KONTAKT:

 

andrzej@depko.pl

Havelock Ellis

"Seks leży u podstaw życia.

Ania@depko.pl

Ciąża, a seks

Jeszcze do niedawna oziębłość seksualną kobiety po porodzie uważano za zaburzenia psychogenne. Tłumaczono ją różnymi przyczynami, na przykład utajoną awersją do męża, koncentracją uwagi na dziecku.

 

Obecnie wiadomo, że nie oziębłość seksualna, czy wręcz awersja po porodowa wywołana może być czynnikami:

 

I. Hormonalnymi

Zmiany w układzie hormonalnym (oś podwzgórze – przysadka – jajniki)

 

1. Zespół podwzgórzycy pociążowej – charakteryzuje się współistnieniem zaburzeń neuroendokrynologicznych z wtórną niewydolnością jajników. Występuje w wyniku uszkodzenia podwzgórza w następstwie patologicznego przebiegu ciąży, poronienia lub porodu (okołoporodowy krwotok, stany gorączkowe, gestozy). Zespół ten występuje u 10 % wieloródek i charakteryzuje się między innymi obniżeniem lub zanikiem popędu seksualnego. U  92 % kobiet z tym zespołem oprócz innych objawów występuje obniżenie lub brak popędu płciowego. Dolegliwości te pojawiają się w kilka miesięcy po patologicznym przebiegu ciąży lub porodu.

 

2. Zespół objawów przedłużonej laktacji przy równoczesnym braku miesiączki, małym natężeniu estrogenów i zmniejszonym wydzielaniem folitropiny wiąże się z zaburzoną czynnością podwzgórza. Kliniczny obraz zespołu uzupełniają zmiany zanikowe narządu rodnego, zanik popędu płciowego oraz ogólne osłabienie połączone z bólami głowy.

 

3. Zespół przedwczesnego wygaśnięcia czynności jajników charakteryzuje się wtórnym brakiem miesiączki i zanikiem drugo -i trzeciorzędowych cech płciowych. W etiopatogenezie bierze się pod uwagę poporodowe uszkodzenie tkanki jajników, ze znaczną redukcją taknki jajika. W następstwie tych zmain dochodzi do zaburzeń na osi podwzgórze – przysadka – jajniki. Występuje zanik popędu płciowego, niepłodność wtórna.

 

 

II. Anatomicznymi

Zmiany w układzie anatomicznym narządów płciowych kobiety. Duży wpływ na współżycie seksualne mają następstwa urazów odniesionych podczas porodu. Objawy mogą być następujące : samoistne bóle w obrębie podbrzusza  i okolicy lędźwiowej, bóle podczas stosunków, utrzymujące się do kilku godzin po nim, bolesne miesiączki, oziębłość, lub nawet awersja seksualna, spowodowana długo trwającym zespołem dolegliwości.

 

1. Rozległe pęknięcia sklepienia pochwy oraz krocza mogą w niektórych przypadkach pozostawić blizny lub bliznowate zaciągnięcia, będące przyczyną algopareuni (bolesności w pochwie).

 

2. Uszkodzenie więzadeł macicznych podczas ciężkiego porodu tzw. zespół Allena i Mastersa jest wynikiem uszkodzenia tkanek stabilizujących położenie macicy w obrębie miednicy mniejszej, głównie więzadła szerokiego. Może ono powstać podczas porodu, operacji położniczych, w których z różnych powodów  mogło dojść do przekroczenia możliwości adaptacyjnych sklepień pochwy i aparatu podporowego macicy. Dotyczy to głównie wieloródek, pewną predyspozycję stanowi tyłozgięcie macicy i endometrioza macicy. Zmiany położenia macicy powodować mogą następujące dolegliwości : bóle krzyża, ból podczas stosunku płciowego, bolesne miesiączkowanie.

 

3. Zespół Parksa - zwiotczenie mięsni krocza, jest związany z uszkodzeniem tkanek tworzących dno miednicy (mięśnie i tkanka łączna) na skutek urazu okołoporodowego. U kobiet tych stwierdza się obniżenie rąbka odbytnicy o 4 – 8 cm podczas parcia z równoczesnym obniżeniem ścian pochwy, szpara sromowa jest ziejąca, może również wypadać błona śluzowa odbytu. Kobiety z tym zespołem skarżą się na ucisk w okolicy odbytu, bóle w miednicy mniejszej, a także różnego rodzaju zaburzenia seksualne z bólami podczas stosunku włącznie.

 

4. Wiele obrażeń odniesionych podczas porodu, przy istniejącej predyspozycji, staje się przyczyną znacznego obniżenia, a nawet wypadania ścian pochwy i macicy. Konsekwencją tego stanu pochwy są zaburzenia urologiczne ( nietrzymanie moczu, nawracające infekcje ), co w następstwie prowadzi do zaburzeń seksualnych. W zaniedbanych przypadkach powstają odleżyny na częściach wypadających ścian pochwy, a towarzyszący im z reguły ropny stan zapalny uniemożliwia współżycie.

 

5. U niektórych kobiet znaczne rozciągnięcie wejścia do pochwy wydatnie zmniejsza odczucia podczas stosunku i może stać się przyczyną anorgazmii.

 

6. W rozległych urazach położniczych może się zdarzyć jednoczesne uszkodzenie cewki moczowej, pęcherza moczowego lub odbytu. W części tych przypadków podczas gojenia powstają przetoki. Przetoki dróg moczowych powstają po zaniedbanych, przedłużonych porodach, po trudnym drugim okresie porodu.

W większości są to przetoki pęcherzowo – pochwowe. Mniej liczna grupę stanowią przetoki moczowodowo – pochwowe i cewkowo – pochwowe. Przetoki te objawiają się niekontrolowanym, ciągłym wyciekiem moczu z pochwy wskutek uszkodzenia ścian dróg moczowych i wytworzenia nieprawidłowego ich połączenia z kanałem pochwy. Dyskomfort psychiczny i dołączające się zwykle stany zapalne pochwy i sromu znacznie utrudniają lub wręcz uniemożliwiają stosunki płciowe.

 

III. Psychogennymi

Tło psychogenne. Bóle o różnym nasileniu występujące w obrębie narządu rodnego po porodzie mogą prowadzić do rozwinięcia się postawy lękowej. Obawa przed bólem podczas stosunku i po nim może spowodować niezdolność do osiągania orgazmu, pomimo że warunki anatomiczne nie stwarzają wyraźnej przeszkody we współżyciu i prawidłowym cyklu reakcji seksualnej. Ważnym elementem w etiopatogenezie psychogennych zaburzeń seksualnych stanowi nie zespół zaburzeń poporodowych, ale sama ciąża. Ciąża stanowi znaczne obciążenie fizyczne i psychiczne organizmu kobiety. Negatywny stosunek kobiety do ciąży i macierzyństwa może rzutować na nastawienie kobiety do seksualności i partnera. Zmiany psychiczne zaobserwować można w przypadkach nawet upragnionej ciąży. Może stać się ona przyczyną wielu zjawisk negatywnych i prowokować wiele konfliktów, zarówno intrapsychicznych, jaki i interpersonalnych, które mogą rzutować na współżycie seksualne podczas ciąży i utrzymywać się długo po jej zakończeniu. Motywacje ciąży tworzą postawy wobec przeżyć seksualnych, stanowiąc niekiedy główną przyczynę zaburzeń seksualnych.

 

1. Długotrwałe gojenie pęknięć pochwy z bolesnym obrzękiem sromu może być przyczyną zaburzeń natury psychoseksualnej. Jeżeli współżycie seksualne było podjęte zbyt wcześnie i uniemożliwiało fizjologiczne gojenie się  to dolegliwości bólowe nasiliły się i mogły utrwalić.

 

2. Utrwalona pamięć doznanego bólu porodowego kojarzonego z kontaktem seksualnym u niektórych kobiet może wywoływać niechęć do współżycia lub być przyczyną  występowania przykrych doznań w trakcie stosunku . Może to rzutować również na negatywna postawę do seksualności w ogóle lub partnera ( jako sprawcy ) lub wręcz objawiać się aktami wrogości wobec męża.  Jeżeli przed ciążą relacje między małżonkami były chłodne lub czasami wrogie wówczas ból porodowy może być przyczyną zaostrzenia wrogości.  

 

3. Nastawienie fatalistyczne do ciąży występuje w ciążach przypadkowych, i nie zawsze wiąże się z akceptacją ciąży jako pewnej konieczności. Ten typ postawy zabarwiony dozą pesymizmu warunkuje występowanie reakcji depresyjnej będącej wyrazem fatalizmu i niechęci. Rzutuje to na postawę wobec seksu i w konsekwencji doprowadzić może do obojętności wobec przeżyć seksualnych.