SEKSUOLOG RADZI

Partnerzy

” Seksualność ( zdrowa lub dysfunkcjonalna) jest zbyt istotnym zagadnieniem,

aby pozostawić ją w rękach amatorów lub dyletantów ”.

Andrzej Depko  

COPYRIGHT 2016-2019

KONTAKT:

 

andrzej@depko.pl

Havelock Ellis

"Seks leży u podstaw życia.

Ania@depko.pl

Nigdy nie nauczymy się szanować życia, dopóki nie dowiemy się jak rozumieć seks"                          

Cukrzyca jest chorobą będąca bardzo często przyczyną zaburzeń wzwodu. Około 40 % wszystkich przypadków zaburzeń erekcji u mężczyzn występuje u chorych na cukrzycę.

 

Z danych statystycznych wynika, iż problemy ze wzwodem dotyczą około 60 % mężczyzn chorych na cukrzycę. Nie ma dokładnych danych na temat korelacji między początkiem wystąpienia cukrzycy, a pojawieniem się zaburzeń erekcji. Stwierdzono jednak, że około 10 % chorych na cukrzycę po roku trwania choroby uskarża się na to zaburzenie.

 

Zaburzenie erekcji może być piewszym objawem cukrzycy, zwłaszcza u młodych mężczyzn, może być też pierwszym objawem uszkodzenia nerwów jako wyraz neuropatii cukrzycowej lub zwężenia naczyń krwionośnych, czyli angiopatii cukrzycowej.

 

Zaburzenia erekcji mogą występować okresowo w momencie ujawnienia się cukrzycy bądź też w okresach jej nieprawidłowej regulacji farmakologicznej. Ustępują najczęściej po odpowiednim leczeniu choroby podstawowej.

 

Należy jednak pamiętać, że z faktu, iż u mężczyzny występuje jednocześnie cukrzyca i zaburzenie erekcji ( erekcja niepełna bądź jej brak), nie wynika automatycznie, jakoby jedno było przyczyną drugiego. Zaburzenia wzwodu występujące u mężczyzn chorych na cukrzycę nie zawsze są następstwem tej choroby. Mężczyzna dotknięty cukrzycą może mieć zaburzenie erekcji na podłożu psychogennym, hormonalnym, bądź też jako następstwo jakiegoś procesu organicznego nie związanego z samą chorobą. Każdy przypadek jest indywidualny i wymaga wykonania odpowiedniej diagnostyki. Jeśli związek zaburzeń erekcji z cukrzycą zostanie potwierdzony, iż zaburzenia erekcji są skutkiem, a przyczyną ich jest cukrzyca to warto wiedzieć o następujących sprawach.  

 

Najczęściej upośledzenie czynności seksualnej u mężczyzn chorych na cukrzycę rozpoczyna się po upływie kilku lat od chwili rozpoznania choroby. Zwykle następuje stopniowe obniżanie się jakości wzwodu i zmniejszenia czasu jego trwania.

 

Dlaczego tak się dzieje?  

 

U ludzi chorujących na cukrzycę występują równolegle zmiany chorobowe dotyczące naczyń krwionośnych (angiopatia ) i nerwów (neuropatia). Dopiero te zmiany chorobowe mogą stać się przyczną zaburzeń erekcji.

 

Angiopatia polega na tym, iż cukrzyca uszkadza komórki wyścielające wnętrze naczyń krwionośnych, co powoduje przyspieszenie rozwoju zmian miażdżycowych. Zmiany te powodują zwężenie i pomniejszenie światła tętnic, co powoduje upośledzenie ukrwienia narządów wewnętrznych. Jeśli są to tętnice głębokie prącia to przepływa przez nie mniej krwi i w niektórych przypadkach może stać się to przyczyna zaburzeń erekcji.

 

Neuropatia polega na uszkodzeniu układu nerwowego zarówno obwodowego jak i autonomicznego.

 

Bardzo często mechanizm zaburzeń naczyniowych powikłany jest mechanizmem psychogennyn ( nerwicowym). U mężczyzn pojawienie się nawet niewielkiego stopnia zaburzenia seksualnego, spowodowanego zmianami w nerwach i naczyniach, może pociągnąć za sobą pogłębienie tego zaburzenia, już na tle pychologicznym ( strach, że okaże się on całkowicie niezdolny do stosunku, jeśli będzie usiłował go podjąć). Może to pogłębić zaburzenie erekcji u mężczyzn skłonnych do nerwicowego reagowania.

 

U takich mężczyzn pozytywny efekt leczenia uzyskać można dopiero poprzez jednoczesne leczenie zarówno przyczyny pierwotnej związanej z cukrzycą, jak również tej psychogennej, która nawarstwiła się na część pierwotną.

 

W leczeniu zaburzeń erekcji u pacjentów chorych na cukrzycę stosujemy przede wszystkim prawidłowe leczenie choroby podstawowej celem wyrównania metabolicznego.

 

Pacjent musi zostać poinformowany o bezwzględnym nakazie odstawienia używek mogących wywoływać zaburzenia erekcji ( tytoń i alkohol) oraz stałej konsultacji internistycznej celem eliminowania leków o potencjalnym działaniu sprzyjającej rozwojowi impotencji i zastępowaniu ich przez leki należące do innej grupy farmakologicznej ( w przypadku leczenia nadciśnienia tętniczego i zaburzeń gospodarki lipidowej) .

 

W celu wywołania lub podtrzymania erekcji stosowane są próżniociągi wywołujące erekcję przez wytwarzanie podciśnienia. Z powodzeniem stosowane są zastrzyki leków rozszerzających naczynia krwionośne wykonywane bezpośrednio do ciała jamistego prącia samodzielnie przez pacjenta. Są to takie preparaty jak Alprostadil, Prostin VR, Caverject. Zastrzyk robi się tylko do jednego ciała jamistego. Poprzez liczne połączenia pomiędzy obydwoma ciałami lek przedostaje się do drugiego ciała i wywołuje erekcję. Pacjent uczony jest przez lekarza techniki wstrzykiwania leku do ciała jamistego, tak że po ustaleniu właściwej dla niego dawki zastrzyki wykonuje on sobie sam, podobnie jak podskórnie czy domięśniowo wykonuje sobie zastrzyki insuliny. Z równym powodzeniem stosować można Viagrę i Levitrę w indywidualnie dobranej dawce. W pozostałych przypadkach wykonywać można zabiegi urologiczne polegające na implantacji protez lub operacje naczyniowe w przyadku zwężenia tętnic prącia.

 

Aby rozstrzygnąć, jaka jest etiologia zaburzeń erekcji należy zgłosić się do seksuologa, dopiero potem można wybrać skuteczne leczenie.

 

Zaburzenia erekcji, a cukrzyca