SEKSUOLOG RADZI

Partnerzy

” Seksualność ( zdrowa lub dysfunkcjonalna) jest zbyt istotnym zagadnieniem,

aby pozostawić ją w rękach amatorów lub dyletantów ”.

Andrzej Depko  

COPYRIGHT 2016-2019

KONTAKT:

 

andrzej@depko.pl

Havelock Ellis

"Seks leży u podstaw życia.

Ania@depko.pl

Nigdy nie nauczymy się szanować życia, dopóki nie dowiemy się jak rozumieć seks"                          

Sexterapia

Gdy w waszym związku pojawią się problemy i trudności związane ze współżyciem seksualnym nie zawsze od razu trzeba zasięgać porady specjalistów. Istnieją bowiem opracowane przez specjalistów standardowe techniki radzenia sobie z kłopotami. Można nimi skutecznie leczyć i dobrze rozwiązywać zaistniałe problemy dzięki aktywnej postawie i odpowiedniej wiedzy partnerów. Pamiętajcie najlepszym terapeutą w przypadku trudności i zaburzeń seksualnych jest osoba waszego partnera. Specjalista może podsunąć strategie rozwiązania. Natomaist nawet najlepszy specjalista niewiele pomoże, jeżeli twój partner przyjmie postawę bierną i jednocześnie wymagająca wobec ciebie.

 

Postaramy się przybliżyć kilka porad praktycznych w przypadku najczęściej spotykanych zaburzeń. W przypadu mężczyzn są to zaburzenia wzwodu, przedwczesne i zbyt wczesne wytryski nasienia oraz wytrysk opóźniony. U kobiet natomiast dyspareunia, zaburzenia w osiąganiu orgazmu (anorgazmia), uczucie nadmiernego luzu w pochwie

 

 

W przypadku zaburzeń wzwodu proponujemy następujące metody:

 

1. Współżycie w pozycji ułożenia ginekologicznego - partnerka lezy na tapczanie, stoliku lub stole jak podczas badania ginekologicznego, natomaist jej partner stoi pomiędzy jej udami. Narządy płciowe obydwojga powinny być na jednakowej wysokości. Mężczyzna mając dobry dostęp do pochwy wprowadza członek pomagając sobie ręką i zaczyna wykownywać ruchy frykcyjne, podtrzymując członek dłonią od samego początku . W tej pozycji możliwe jest wprowadzenie członka do pochwy bez wzwodu lub z częściowym wzwodem. Dla wielu mężczyzn z zaburzeniami wzwodu pochodzenia psychogennego fakt wprowadzenia członka i możliwośc wykonywania ruchów frykcyjnych redukuje lęk i pomaga przełamać dotychczasową blokadę.

 

2. Stosunek udowy - partnerzy po okresie pieszczot wstępnych układają się w pozycji na boku, twarzami do siebie. Członek mężczyzny jest umieszczony prostopadle między udami kobiety w miejscu w którym uda najbardziej przylegają do siebie. Partnerka łączy je i ściska w taki sposób, aby nie było to zbyt silne dla partnera. Zaczyna stopniowo wykonywać ruchy udami, imitujace stosunek w pochwie. Niekiedy partnerowi bardziej odpowiada wykonywanie ruchów obcierających ” z góry do dołu ”. Możliwy jest jeszcze inny waraiant tej metody polegający na tym , że członek w pozycji między udami ułożony jest w kieunku pochwy, czyli do góry i wówczas wrażenie podobieństwa do normalnego stswosunku jest bardziej wyraziste. Partnerka wykonuje ruchy tak długo, aż nastąpi pełna erekcja członka. Metoda ta , dzięki zastosowaniu odpowiedniej siły dotyku, tarcia członka między udami sprzyja poprawie stanu erekcji członka lub wywołaniu erekcji w przypadku jej braku. Może dojść do wytrysku, jest to naturalny odruch, któremu nie potrzeba przeciwdziałać.

 

3. Kurczenie mięśni pochwy - po wprowadzeniu członak do pochwy w pozycji klasycznej lub bocznej od tyłu kobieta mająca dobrą kurczliwość mięśnia guziczno – łonowego ( Kegla ) wykonuje skurcze pochwy. Kurczliwość pochwy ma bardzo duże  znaczenie dla odczuć seksualnych obojga partnerów. W przypadku mężczyzny dostarcza przyjemnych odczuć i umożliwia wzrost podniecenia co sprzyja zwiększaniu erekcji członka w przypadku jego osłabienia lub zaniku wzwodu w trakcie wykonywania ruchów frykcyjnych w pochwie.  

   

 

W przypadku przedwczesnych lub zbyt wczesnych wytrysków nasienia proponujemy:

 

1. Metoda ucisku - kobieta siedzi tyłem do oparcia łóżka z nogami rozwartymi, obejmującymi partnera leżącego wygodnie na plecach przodem do partnerki. Nogi mężczyny są położone na zewnątrz nóg kobiety. Kobieta obejmuje palcami członek poniżej żołędzi. Mężczyzna odczuwający zbliżający się wytrysk nasienia daje znać o tym partnerce i ona ściskając członek uniemożliwia doprowadzenie do wytrysku. Po krótkim czasie trwania tego ucisku i opadnięciu fali podniecenia u mężczyzny, ponownie dochodzi do pobudzenia członka reką przez kobietę . W bardziej zaawansowanych ćwiczeniach również w pozycji ”na jeźdźca”. Wówczas kobieta interweniuje uciskiem członka przerywając stosunek i uniemożliwiając wytrysk nasienia u partnera. Po wypracowaniu odpowiedniego odruchu u mężczyzny, kiedy liczba ruchów frykcyjnych prowadzących do wytrysku nasienia odpowiada już obojgu partnerom i utrwaleniu tego nowego odruchu w kilkunastu stosunkach, partnerzy mogą zastosować tę metodę w pozycji współżycia która najbardziej im odpowiada.  

 

2. Metoda zmęczenia - partnerzy maksymalnie często podejmują kontakty seksualne, aż do poziomu zmęczenia fizjologicznego. W wyniku nasilenia częstotliwości czas trwania reakcji seksualnych ulega wydłużeniu. Modyfikacją tej metody jest doprowadzanie mężczyzny przez partnerkę do wytrysku przed kontaktem seksualnym poprzez masturbację, a następnie kontynuowanie kontaktu seksualnego.

 

3. Współżycie w wodzie - odbywanie kontaktów seksualnych w wodzie lub w wannie. Woda działa jako środek miejscowo zmniejszający wrażliwość receptorów dotykowych, co sprzyaj wydłużeniu czasu reakcji seksualnych, jak również zmniejsza zakres pobudzających odczuć w trakcie stosunku seksualnego. Ma również działanie uspokajające i odprężające.

 

4. Metoda wolnego stosunku - polega na odbywanie stosunku poprzez głębokie wprowadzenie członka do pochwy (pozycja klasyczna w wariancie gdy kobieta zgiętymi w biodrach i stawach kolanowych nogami oplata biodra mężczyzny) i wykonywanie wolnych ruchów frykcyjnych. Poszczególne ruchy przedzielane są okresami bezruchu i odpoczynku partnerów.

 

 

W przypadku wytrysku opóźnionego proponujemy:

 

1. Przedłużanie linii pochwy - w trakcie współzycia w pozycji klasycznej kobieta swoją ręką wydłuża pochwę i obejmuje członek w trakcie wysuwania się z pochwy. Dzięki temu mężczyzna w czasie ruchów frykcyjnych ma wydłużoną powierzchnię ruchów, a objęcie członka przez palce partnerki zwiększa zakres i siłę bodźców dotykowych. Siła objęcia członka ręką musi być odpowiednia, nie za słaba i nie za silna, dlatego mężczyzna powinien poinformować kobiete jaki uścisk jest optymalny dla niego.  Dodatkowym bodźcem może być jednoczesne pobudzanie drugą dłonią przez kobietę moszny i jąder w formie masażu lub ściskania. W tych przypadkach partner również powinien informoweać partnerkę jaki typ i miejsce pobudzania najbardziej mu odpowiada.

 

2. Ścieśnianie pochwy - w trakcie współżycia w pozycji odwrotnej ( kobieta leży na mężczyźnie ) mężczyzna dośrodkowo ściska rękami posladki partnerki aż do odczucia większego zespolenia narządów w trakcie stsosunku. Inny wariant tej metody polega na tym, że w pozycji klasycznej po wprowadzeniu członka do pochwy kobieta ściska uda, a partner dośrodkowo ściska rękoma jej pośladki w stronę pochwy. Mozliwość ścieśnienia pochwy może być ważnym czynnikiem dla mężczyzny warunkującym optymalne pobudzenie.

 

3. Stosunek w pozycji od tyłu, w której kobieta klęczy głową i barkami opierając się o podłoże i palcami ręki umiesczonej pomiędzy swoimi udami pobudza członek w trakcie ruchów frykcyjnych.

 

4. Stosunek w pozycji odwrotnej, w której mężczyzna leży na plecach, silnie ściska swoje uda lub kładzie nogę na nogę celem zwiększenia przekrwienia, a kobieta leżąc na nim wykonuje głębokie i silne ruchy.      

 

 

TERAPIA ZABURZEŃ  U KOBIET

 

W przypadku dyspareuni proponujemy pozycje, w których kobieta sama reguluje kierunek, zakres oraz intensywnośc ruchów.

 

1. Pozycja na jeźdźca - mężczyzna leży na plecach z lekko zgietymi nogami, tak żeby uda stanowiły dla kobiety pewną podpórkę. Po wprowadzeniu członka do pochwy, wyprostowana kobieta siada okrakiem na mężczyźnie, podobnie jek jeździec, z twarzą zwróconą do mężczyzny odchylając się najbardziej ku tyłowi. Kobieta wykonuje systematyczne ruchy trące poprzez naprzemienne unoszenie się i opuszczanie, przy czym zawsze pozostaje wyprostowana.

 

2. Pozycje odwrotne (kobieta leży na mężczyźnie) umożliwiają kobiecie jednoczesne pobudzanie pochwy i obszaru łechtaczki, głębokość penetracji pochwy, regulowanie intensywnością i kierunkiem ruchów, zakresu dotyku ciała partnera. Większy jest zakres pobudzania dolnej ściany pochwy. W pozycjach tych mężczyzna może stosować pieszczoty pleców, bioder wzdłuż linii kręgosłupa – co u niektórych kobiet daje poczucia przepływania prądów.

 

 

W przypadku anorgazmii proponujemy:

 

1. Pozycja mostowa - polega na połączeniu pobudzania ręcznego łechtaczki ze stosunkiem seksualnym. Partnerzy przyjmują pozycję na boku i od tyłu. Następnie po wprowadzeniu członka do pochwy partner prawą ręką stymuluje łechtaczkę od góry, od strony wzgórka łonowego kobiety. W ten sposób w trakcie wykonywania ruchów frykcyjnych w pochwie jednocześnie jest pobudzana łechtaczka. U niektórych mężczyzn metoda ta zwiększa pobudliwość członka bowiem jest on drażniony zarówno w wyniku ruchów frykcyjnych jak i ze strony łechtaczki pobudzanej palcem. Może być zatem zalecana partnerom z opóźnionym wytryskiem.  

 

2. Pozycja na jeźdźca opisana powyżej. Partnerzy odkrywają najbardziej optymalne dla kobiety formy pobudzania seksualnego. Kobieta sama wykonuje ruchy miednicą w różnych kierunkach regulując głębokość penetracji oraz pobudzanie tych ścian pochwy które są przez nią najbardziej pożądane, partner pobudza palcem łechtaczkę oraz inne strefy erogenne (sutki, wewnętrzną powierzchnię ud).

 

3. Pobudzanie przestrzeni Grafenberga - w pozycji bocznej od tyłu z odsunięciem się partnera od pleców partnerki lub w pozycji na jeżdźca z maksymalnym odsunięciem się górną częścią tułowia kobiety w kierunku nóg partnera rękami opierając się o podłoże płytko wprowadzony członek mężczyzny pobudza przednią ścianę pochwy, mniej więcej 5 cm od wejścia do niej w miejscu.

 

 

W przypadku zbyt szerokiej i zwiotczałej pochwy po przebytych porodach czy operacjach ginekologicznych proponujemy:

 

1. Pozycja zgięta ”nogi na pagonach” - kobieta leżąca na plecach zgina nogi w biodrach i zarzuca je mężczyźnie na ramiona (”na pagony”). W ten sposób zostaje ona jakby podwójnie zgięta prze mężczyznę leżącego na niej z wprowadzonym członkiem do pochwy. W wyniku elastyczności nasady członka powstaje silny ucisk wywierany na przednia ścianę pochwy. Wejście do miednicy skierowane jest wówczas silnie ku górze, a pochwa skierowana prawie pionowo w dół. Tkanki krocza zostaja silnie napięte wskutek rozszerzenia wyjścia z miednicy oraz ucisku nasady członka. Jest to szczególnie ważne w przypadku istnienia rozszerzonej pochwy co występuje u kobiet z mniej sprawnym umięśnieniem ścian pochwy.

 

2. Ścieśnianie pochwy - w trakcie współżycia w pozycji odwrotnej (kobieta leży na mężczyźnie) mężczyzna dośrodkowo ściska rękami posladki partnerki aż do odczucia większego zespolenia narządów w trakcie stsosunku. Inny wariant tej metody polega na tym, że w pozycji klasycznej po wprowadzeniu członka do pochwy kobieta ściska uda, a partner dośrodkowo ściska rękoma jej pośladki w stronę pochwy. Możliwość ścieśnienia pochwy może być ważnym czynnikiem dla kobiety warunkującym optymalne pobudzenie dla osiągnięcia orgazmu.